Kriebels in de buik

Dat is leuk voor mijn vriendje,” dacht de stadse jongedame Mirte Braspenning toen ze op haar middelbare school in Groningen een poster zag hangen van biodynamische landbouwopleiding Warmonderhof. Ze ging met hem mee naar de open dag. Tot haar eigen verrassing voelde Mirte zich gelijk thuis bij de mensen, gebouwen en sfeer. Ze schreef zich in en inmiddels is ze tweedejaars student. “Ik ben verliefd geworden op de landbouw.” 

Mirte loopt stage bij biodynamisch tuinbouwbedrijf Leeuweriksveld in Emmen. “Een divers bedrijf,” vertelt ze. “Ze hebben groentepakketten, een erfwinkel en webshop en ook een paar koeien voor de mest en het vlees.” Om zoveel mogelijk te leren, werkt Mirte met al deze bedrijfsonderdelen mee. “Ik vind alles leuk,” zegt ze. “Nu ik voor deze ontwikkelingsweg heb gekozen, ga ik er ook helemaal voor. Ik wil er heel erg goed in worden en ook alles leren over de natuur.”

Paardenkracht
De passie die Mirte voor het boerenvak voelt, is onlosmakelijk verbonden met de biodynamische landbouw: “De combinatie van filosofie en praktijk geeft mij kriebels in de buik. Het wordt voor mij steeds duidelijker dat voeding meer is dan fysieke voedingsstoffen. Er speelt ook een geestelijke kant mee die ons voedt.” Dat het boerenbedrijf als een levend organisme wordt behandeld, vindt Mirte ook geweldig: “Met een gemengd bedrijf en gesloten kringloop kun je daar op inspelen. Als jouw eigen dieren het zelf geteelde voer eten, sluit hun mest beter aan op de bodem en het landschap. Zo kun je harmonie brengen in het bedrijf als geheel.” Hoewel Mirte ervan overtuigd is geraakt dat wat zij leert de meest duurzame manier is om voedsel te produceren, ziet ze ook nog ruimte voor ontwikkeling: “Met mijn eindwerkstuk wil ik onderzoeken of ik een boerenbedrijf kan ontwerpen dat meer energie produceert dan nodig heeft, onder andere met paardenkracht en via planten die zonne-energie vastleggen. Paarden zijn sowieso beter voor de bodem dan zware trekkers. Bovendien moeten we simpelweg af van de fossiele brandstoffen, niet alleen omdat ze vervuilend zijn, maar op de lange termijn gewoon opraken.”

Fantastisch gevoel
De slogan van Warmonderhof – 'mens worden aan de landbouw' – heeft Mirte aan den lijve ervaren: “Ik heb vwo gedaan en zag mezelf als iemand die slim is en goed kan leren. Door met mijn handen in de aarde te werken, ben ik dichter bij mezelf gekomen. Praktisch bezig zijn met dingen die heel écht zijn, past bij mij. Als kind kon ik heel dromerig zijn. Nu ben ik meer op de aarde geland en daadkrachtiger geworden. Mijn denken en doen is meer in balans gekomen.” Na de Warmonderhof wil Mirte eerst nog wat rondkijken en ervaring opdoen in de wijde wereld: “Een eigen bedrijf krijg je niet zomaar. En als je het eenmaal hebt, kom je er ook niet zo makkelijker meer vanaf.”

Meer info: www.warmonderhof.nl